گیلان صدر: متن استعفای ژیلا طبسی دبیرروزنامه نگاران زن ایران درگیلان ازجبهه ی اصلاحات بشرح زیر است؛
متن استعفای وی به شرح زیر است :
انالله و انا الیه راجعون
ریاست محترم جبهه اصلاحات گیلان
جناب آقای جمشید رسایی
احتراما ازآن جایی که احساس می کنم جمع کثیری از اصلاح طلبان و دبیران احزاب اصلاح طلب از اهداف اولیه ی جریان اصلاحات فاصله گرفته و به علت تفاوت دیدگاه وعملکرد بسیار فاحشی که بین اینجانب وبعضی از اعضای محترم جبهه اصلاحات گیلان وجود دارد و برخلاف تصوراتم ازوقتی وارد شورای هماهنگی و جبهه ی اصلاحات استان به واسطه ی دبیری حزب روزنامه نگاران زن ایران درگیلان شده ام و از نزدیک در جریان اخباروفعالیت های آنان قرار گرفته ام همیشه در حال مجادله و بحث های بی نتیجه بوده ام که بیش از پیش مرا نا امید و رنجانده و دچارسردرگمی و دودلی برای ادامه ی فعالیت کرده است.
لذا دربرهه ی حساس و پر رمز و راز انتخابات پیش رو مصمم هستم که مثل همیشه بی هیچ فاصله ای میان مردم و کنارشان باشم چون بر خلاف خیلی ها ، دغدغه هایم از جنس دغدغه های همین مردمی ست که دیریست دودوتای زندگی شان با هیچ منطق ریاضی دیگر چهار تا نمی شود.
بدون شک مشی اصلاح طلبانه و باورها و اعتقاداتم هم چنان گذشته در من وجود خواهد داشت اما مصرانه معتقدم زمانی می توانم به اصلاح امور کشورم بیاندیشم که خودم را اصلاح کرده باشم ؛ باورمهمی که متاسفانه دراکثریت دوستان اصلاح طلب وجود ندارد.
متاسفانه تا زمانی که منافع شخصی بر منافع گروهی و حزبی و نهایتا منافع کشور و مردم ارجحیت دارد، اصلاح طلبان دچار ناکارآمدی می شوند که این روزها بیشترازپیش این ناکارآمدی و عدم اعتماد مردم به این جریان به چشم می خورد . ما هر چه بیشتراز مردم فاصله بگیریم بیشترآسیب خواهیم دید و هرچه می گذرد دیگر کسی حرف هایمان را باور نمی کند. کاش کمی به این مسئله بیشتراندیشیده می شد.
و اما سخن آخر:
جناب رسایی ضمن استعفا از جبهه ی اصلاحات گیلان و آرزوی سربلندی برای کشورعزیزمان خوب است هم شما و هم دیگردوستانی که در جبهه مشغول فعالیتند و این روزها چه آشکارا و چه پنهانی با من در حال مجادله و بحث های بی سرانجام بودند همانند همه ی کسان دیگری که مرا خوب می شناسند ؛ بدانید که برای آبادای و آزادی و سربلندی سرزمین و هموطنان عزیزم ازهیچ کوششی مضایقه نخواهم کرد حتی اگرلازم باشد ازجان عزیزخود نیز خواهم گذشت چرا که معتقدم :
در مسلخ عشق جز نکو را نکشند
روبه صفتان زشت خو را نکشند
گر عاشق صادقی ز کشتن مگریز
مردار بود هر آن که او را نکشند
