به گزارش گیلان صدر, عزت الله ضرغامی طی پست اینستاگرامی بعد از ۲۵ سال اعتراف کرده توقیف فیلم آدم برفی از اشتباهات او در زمان معاونت سینمایی وزارت ارشاد بود. بسیاری اعتراف ضرغامی را واکنشی نسبت به توقیف فیلم «رحمان ۱۴۰۰» می دانند که بعد از کسب عنوان دومین فیلم پرفروش تاریخ سینما توقیف شد.
هرچند «رحمان ۱۴۰۰» با حضور بازیگران مطرحش به فیلمی پرفروش تبدیل شد اما به دلیل محتوای مبتذل مورد انتقاد جدی منتقدان و علاقه مندان قرار گرفت و برای همین کمتر کسی نسبت به توقیف آن ابراز ناراحتی کرد. اما وزارت ارشاد تقریبا همزمان با توقیف این فیلم کتاب مورد تحسین «بند محکومین» اثر نویسنده گیلانی کیهان خانجانی را نیز مورد توقیف قرار داد. بازهم ارشاد در مورد توقیف فیلم رحمان ۱۴۰۰ دلایل خود را توضیح داد. ولی در مورد توقیف «بند محکومین» هنوز هیچ واکنشی نشان نداده است. شاید به خاطر این که کتاب ها هرچقدر که پرفروش باشند چندان موردعلاقه عموم مردم نیز نیستند کمتر کسی سوال می پرسد که علت توقیف این کتاب پرفروش چیست و ارشاد نیز دلیلی برای توضیح درباره آن نمی بیند.
برای ما گیلانی ها به دلیل این که رمان کیهان خانجانی در زندان لاکان رشت می گذرد تعصب برای حمایت و احترام به این کتاب بیشتر به چشم می خورد. مخصوصا آن که به زعم منتقدین فرهنگ و عشق و علاقه به دیار خود در رمان بند محکومین به خوبی آشکار است. اما مهم تر از آن ارشاد باید پاسخ دهد که چطور می شود کتابی بعد از چاپ هفتم از دسترس علاقه مندان خود خارج و از نمایشگاه کتاب نیز حذف می شود. چطور می شود کتاب به عنوان «رمان برگزیده جایزه ادبی احمد محمود»، «بهترین رمان سال ۹۷ به انتخاب منتقدان و نویسندگان مجله تجربه» و «نامزد جایزه ادبی کتاب سال هفت اقلیم» انتخاب شود اما اداره نظارت بر کتاب ها بعد از آن یادش بیاید که این کتاب «مشکل دار» و «مشکل زا» است. یعنی همه نویسندگان و منتقدان که کتاب را مورد تحسین قرار داده اند چیزی از ادبیات و فرهنگ نمی دانند و ارشاد کشور جای آن ها تشخیص می دهد؟
یک مدیر سابق ارشاد بعد از ۲۵ سال میفهمد که توقیف یک فیلم مانند آدم برفی چه اشتباه بزرگی بود که مرتکب شده است. ۲۵ سال زمان کمی نیست، در این ۲۵ سال مدیران ارشاد بارها مورد تغییر قرار گرفتند اما هنوز نمی توان سلایق سیاسی و شخصی را در امر ممیزی ها نادیده گرفت. شاید در این میان باید یک فیلم به گواه اکثریت مبتذل توقیف شود تا ضرغامی ها از اعترافات خود سخن بگویند. گناه امثال کیهان خانجانی این است که نه کتابشان مبتذل است و نه سخیف! آن ها باید تاوان یک کتاب تحسین شده را پس دهند.
