اختصاصی/ گیلان صدر: رشت این روزها به جای بوی توسعه، بوی معامله میدهد. شهری که باید از خاک بلند میشد، دوباره در گرد و غبار روابط شخصی و منافع پشتپرده دفن شده است. در تازهترین انتصاب بحثبرانگیز، مجید رضایی —
اختصاصی/ گیلان صدر/ مهتا صدری: رحیم شوقی دیروز در خانهی میرزا کوچکخان جنگلی ایستاد و با افتخار گفت: «نخستین گام تحقق شهر هوشمند رشت برداشته شد» — چون یک پلاک و کدپستی جدید روی دیوار نصب شده! بله! درست خواندید!
اختصاصی/ گیلان صدر: هزینههای قابل توجه از منابع عمومی شهر رشت برای موکب «خدامالعتره»، همراه با سکوت اعضای شورای شهر پس از اعتراضهای اولیه، پرسشهای جدی درباره شفافیت و اولویتبندی منابع عمومی ایجاد کرده است. سه گزارش متوالی«گیلانصدر» این موضوع
اختصاصی/ گیلان صدر:پروندههایی که اغلب در گذر زمان به فراموشی سپرده میشوند، معمولاً داستانهای مفصلی دارند که کمتر پیگیری میشوند. پرونده مدیران و مشاور پسماند شهرداری رشت یکی از این نمونههاست؛ پروندهای که بیش از یک سال پیش، در تیر
اختصاصی/ گیلان صدر سندی که همهچیز را روشن کرد دو روز پیش سندی منتشر شد که پرده از ماجرای املاک شهرداری رشت برداشت. رحیم شوقی چهارده، شهردار رشت، شخصاً با امضای خود، درخواست تمدید واگذاری رایگان املاک را داده و
اختصاصی/ گیلان صدر: با گذشت چند هفته از انتشار گزارشهای گیلانصدر درباره حمایتهای شهرداری رشت از موکب خدام العتره، پاسخی از سوی مدیران شهری یا نهادهای مرتبط داده نشده است. این سکوت در حالی ادامه دارد که بر اساس قوانین
اختصاصی/ گیلان صدر؛ قسمت دوم پرونده موکب « خدام العتره» در حالیکه مردم مناطق حاشیهای رشت با فقر، بیکاری و کمبود خدمات شهری دستوپنجه نرم میکنند، شهرداری رشت؛ امکانات و بودجه قابلتوجهی را به یک موکب خاص اختصاص داده؛ حمایتی
اختصاصی/ گیلان صدر: بخش اول گزارش/ مقدمه: این اولین گزارش از یک پرونده سهقسمتی است که به بررسی نحوه حمایت شهرداری رشت از موکب «خُدّامالعتره» خصوصاً در ایام اربعین در کشور عراق میپردازد. در ابتدا باید تأکید کنیم که هدف
ش۱هردار رشت در این نشست با تأکید بر اهمیت توسعه فضاهای فرهنگی در بافت مرکزی شهر، گفت: اجرای پروژه بازگشایی خیابان شهید سلیمانی به خیابان تختی میتواند به احیای بافت شهری، افزایش سرزندگی اجتماعی و ارتقای کیفیت زیست شهروندان منجر
اختصاصی/ گیلان صدر:خبر بهرهبرداری قریبالوقوع از سالن ورزشی بوستان ملت، در نگاه اول نویدبخش است؛ خصوصا در شهری که سرانه فضای ورزشی آن پایینتر از میانگین کشوری است و نیاز مبرمی به توسعه زیرساختهای ورزشی عمومی دارد. اما این وعده
