مطبوعات و رسانه های مکتوب این روزها در شرایط بغرنجی قرار گرفته و به دلیل مشکلات اقتصادی و گران شدن کاغذ، زینک و دیگر ملزومات چاپ و نشر اصلا اوضاع خوبی ندارند؛ خصوصا در استان گیلان به دلیل عدم حمایت های مالی نهادهای دولتی و خصوصی و صد البته ورشکسته شدن صنایع استان و کارخانجات تولیدی در حالت کما قرار گرفته اند.
مطبوعات کشورمان به عنوان یک کالای فرهنگی داخلی هیچ مشابه خارجی ندارند، زیرا فرهنگ عمومی یک ملت همانگونه که بر همگان آشکار است یک موضوع داخلی است و اگر فرهنگ خارجی از طریق رسانه ها که ابزار انتقال آن هستند به داخل نفوذ کند اثرات مخرب شدیدی در جامعه بر جا می گذارد.
از سوی دیگر در حالی که کشور در یک جنگ نرم فرهنگی با بیگانگان قرار دارد قطعا استفاده از مطبوعات و پتانسیل آنها در بسط فرهنگ متعالی ایرانی اسلامی باید مد نظر متولیان سیاسی و فرهنگی کشور قرار گیرد ولی متأسفانه شاهد این هستیم که در ادارات و ارگان های دولتی و کارخانجات به بهانه صرفه جویی در اولین گام خرید مطبوعات را قطع و یا کاهش داده اند در حالی که واقعا خرید مطبوعات به هیچ وجه هزینه نیست بلکه درآمد و سرمایه گذاری است؛ زیرا دانستن، کلید رهایی و حتی در مباحث اقتصادی دانستن باعث کاهش هزینه ها می گردد؛ از این رو متولیان امر باید به خوبی این نکته را بدانند که اگر کالای فرهنگی داخلی جایش را به مشابه خارجی بدهد قطعا در جنگ فرهنگی با دشمن شکست را باید بپذیریم.
مطالعه اخبار و رویدادهای مطبوعات و استفاده از رسانه های داخلی و کمک به گسترش رسانه های کشور امری ضروری است که اگر خدای ناکرده جایگزین خارجی جای آن را بگیرد دیگر حرفی برای گفتن در سایر عرصه ها نخواهیم داشت . مطالعه روزنامه ای که 90 درصد مطالبش صحیح بوده و شاید فقط 10 درصد آن اشتباه باشد، بهتر از مشاهده رسانه ها، مطبوعات و تلویزیون های هدفمند بیگانه است که 90 درصد آن اخبار هدفمند تخریبی و کذب است و با ظاهر 10 درصد صحیح 90 درصد مطالب خلاف واقع و شبهه برانگیز خود را به مخاطب قالب می کند!
لذا با این اوصاف حمایت از کالاهای فرهنگی بویژه مطبوعات باید بر همگان روشن گردد و این اصل اساسی را فراموش نکنیم که مطبوعات و کالاهای فرهنگی مشابه خارجیشان بسیار خطرناک و مضر بوده و دقیقا هدف دشمن نیز استیلا بر این بخش است تا بتواند با سلطه فرهنگی به سلطه اجتماعی و سپس سلطه اقتصادی دست یابد.
ضمن اینکه باید توجه داشته باشیم که جنگ نرم با ظاهری بسیار زیبا ولی بسیار خطرناک تر از جنگ نظامی در کمین است و تقویت ابزارهای فرهنگی از جمله مطبوعات، سینما، تئاتر، موسیقی و … می تواند سدی محکمی در برابر نفوذ دشمن باشد.
