گیلان صدر/ پیمان بازدیدی: مهم ترین عملکرد مجموعه قوانین و قواعدی که موجب می شود آثار ناشی از آلودگی ها و تخریب های محیط زیستی شناسایی شوند، کاهش هزینه های محیط زیستی، شناسایی راه کارهای کاهش و حذف آن است که به خودی خود به حراست و حفاظت محیط زیست کمک می کند.
در سال های اخیر در مواجه با بسیاری از کاهش قیمت های محصولات کشاورزی یا نابودی منابع آب های فسیلی ، شاهد تنش های اجتماعی زیادی در این حوزه بودیم. دولت های مختلف در ایران با رویکردها و دیدگاه های متفاوت نسبت به مدیریت کشتی به گل نشسته جهاد کشاورزی روی کار آمدند. مدیریت مبتنی بر آزمون و خطا بدون نظارت کافی به نوع محصولات کاشته شده در استان های مختلف و بدون در نظر گرفتن عوامل زیست محیطی و همچنین حسابداری سبز سندی بر این مدعاست. بطور مثال کاشت محصولاتی که در جای خود نبوده است، مانند کاشت برنج در اقلیم خشک یا کاشت محصولی همچون هندوانه در یزد و اصفهان که آب کافی برای این محصولات ندارد.
حسابداری سبز مشخص می کند که محصولی که در کویر کاشت می شود آیا مقرون به صرفه هست یا خیر؟ چراکه منابع آب محدود و قیمت بهای آب در این استان ها بسیار گزاف است و محصولی که به دست می آید قیمت واقعی آن نیست.
در کل مدیریت جهاد کشاورزی در ایران مبتنی بر بهره وری زمین و میزان تولیدات کشاورزی بیشتر بدون در نظر گرفتن اثرات مخرب محیط زیستی بر منابع طبیعی بیجان ایران است. بنابراین در این روز ها لزوم اعمال حسابداری سبز در برنامه ریزی های جهاد کشاورزی ملموس می باشد چراکه که باعث می شود مشکلات حوزه های مختلف کشاورزی برای کارشناسان افشاگردد تا در صدد رفع مشکلات برآیند.
از مزایای دیگر حسابداری سبز این است که هر محصول کشاورزی بر حسب نیاز و همچنین بر اساس موقعیت جغرافیایی استان های مختلف تولید و کاشته شود و از آشفتگی بازار فروش محصولات جلوگیری شود. با اعمال رویکرد حسابداری سبز ، منابع طبیعی و محیط زیست کمترین آسیب را خواهند دید وبه توسعه پایدار کشاورزی خواهیم رسید.
