به گزارش گیلان صدر؛ در مرور نوشت: امروزه نبود گرافیک شهری مناسب و بیتوجهی به زیباسازی، به یکی از معضلات رایج در بیشتر شهرها تبدیل شده است. گرافیک شهری تنها به نصب المانهای عجیب، بیهویت و غولپیکر محدود نمیشود بلکه هدف اصلی آن، خلق تجربهای هنری و ماندگار در ذهن شهروندان و گردشگران است.
چنین رویکردی شهرها را سرزبان میاندازد و هویتشان را به دیگران نشان میدهد. در این صورت، شهر رنگ و بویی خاص مییابد و همچون موزهای زنده در دل خیابانها مردم را با تاریخ، فرهنگ و هنر خود آشنا میکند.
حال بیایید این مساله را در شهری بررسی کنیم که این روزها گردشگران بسیاری را به سوی خود میکشاند: رشت، شهر بارانهای نقرهای. شهری که باران، درختان، خانههای قدیمی و کوچههایش جزیی از هویت بصری آن به شمار میآیند، اما گرافیک شهری آنچنان که باید، روح همیشهزندهاش را روایت نمیکند.
در واقع میتوان چنین بیان کرد که رشت در میان المانهای بزرگ و مجسمههای بیهویت گم شده است؛ بهگونهای که تنها ساختار شهری ماشینی را به خود گرفته و دیوارها و فضاهای شهریاش بیروح گشتهاند.
این شهر با پیشینه فرهنگی غنی خود میتواند تجربههایی منحصربهفرد برای شهروندان و گردشگران بیافریند؛ ترکیبی از رنگهای زنده و شاد در فضاهای شهری، همراه با طرحهایی که با فرهنگ بومی شهر هماهنگ هستند. این طرحها میتوانندشامل نقوش محلی،توپوگرافی منطقه و حتی داستانهای مشهور رشت باشند. اگر این ویژگیها در کنار داشتههایی مانند ثبت یونسکو (به عنوان شهر خلاق غذا) و نیز بنای تاریخی شهرداری رشت (که به تنهایی گردشگر جذب میکند) قرار گیرند، به محرکی قوی برای رونق گردشگری تبدیل خواهند شد. افزون بر این، خانهها و حمامهای قدیمی رشت که هر یک در بافت خود نقوشی نفیس دارند که گنجینهای از داستانهای گذشته این شهر کهن هستند.
وجود محلههای قدیمی با تاریخچههای متفاوت که پشت هر کدام داستانی نهفته است رشت را به شهری مستعد برای گردشگری هنری تبدیل کرده است. برای نمونه، میتوان در خیابانهای قدیمی پیرامون شهرداری رشت، گرافیکهای جذاب و کاربردی طراحی کرد. همچنین در محلههایی مانند ساغریسازان و پیرسرا، در کنار حفظ بافت تاریخی، میتوان از المانهایی بهره برد که هر کدام روایتگر هویت همان محله باشند.
