به گزارش گیلان صدر، غیرمنتظره نوشت: چندی پیش بود که ناصر حاج محمدی شهردار رشت از حضور سرمایه گذار برای راه اندازی پروژه بزرگ پارک آبی گیل لند در شهر رشت خبر داد. پروژه ای که بنا به گفته حاج محمدی با ارزش سرمایه گذاری هزار و پانصد میلیارد تومان قرار است در شهر رشت به اجرا در بیاید.
در این میان اما آبستراکسیون های پیاپی چند عضو شورا و مصاحبه های فاطمه شیرازد، بهراد ذاکری و رضا رسولی در مخالفت با اجرای این پروژه باعث ایجاد شک و شبهه های فراوان در خصوص راه اندازی این سرمایه گذاری بزرگ در شهر رشت شده است. نکته مهم در خصوص این مخالفت چند عضو شورا آن است که همگی در خصوص جانمایی پروژه معترض هستند. اعتراضی که با بررسی های بیشتر کمی عجیب به نظر می رسد.
در یکصد و هفتمین جلسه فوق العاده شورای شهر رشت که البته با آبستراکسیون ۴ عضو شورا از رسمیت خارج شد، ناصر حاج محمدی با تاکید بر اینکه این پروژه هیچ ربطی به نزدیکی با آرامستان مجاور در خصوص کریدورهای ورودی و خروجی و… ندارد، گفت: با چنین شرایطی سرمایه گذار هرگز حاضر نخواهد بود که چنین هزینه ای را در شهر رشت آنهم در این شرایط که آرامش لازم برای کار کردن وجود ندارد را انجام دهد.
نکته مهم در اظهارات حاج محمدی این بود که درصد شهرداری رشت از بلیط ورودی و بلیط استفاده از خدمات پارک آبی در پایان همان روز به حساب شهرداری رشت واریز خواهد شد که این درواقع ایجاد یک درآمد پایدار برای شهرداری رشت است. آنهم در شرایطی که شهرداری رشت ماه هاست امکان پرداخت حقوق پرسنل و کارگران خود را ندارد.
اما این سوال مطرح می شود که اظهار نظر اعضای شورا در خصوص جانمایی نامناسب پروژه بر چه اساسی است؟! نخست آنکه در چنین پروژه عظیمی مساحت زمین مذکور به میزان ۴۰ هکتار در نظر گرفته شده که ۱۰ هکتار آن مربوط به مجموعه گیل لند خواهد بود. همین فاصله چندین هکتاری با آرامستانی که در نزدیکی (چند ده کیلومتری) پروژه قرار دارد و تاکید شهردار رشت بر اینکه کریدورهای ورودی و خروجی با این آرامستان هیچ ارتباطی ندارد نشان از رد موضوعات مطرح شده دارد.
موضوع دیگر آنکه چنین زمینی با این مساحت در هیچ کجای شهر رشت وجود ندارد تا بتوان چنین پروژه بزرگی را در آن راه اندازی کرد. موضوعی که دارای اهمیت بسیار زیادی است. جالب آنکه حاج محمدی با اشاره به اینکه آغاز بکار و به اجرا رسیدن پروژه به هیچ عنوان طولانی مدت نخواهد بود، گفته بود: سازه های پروژه به صورت تغیری آماده است و تنها نیاز به نصب و در واقع اسنبل دارد که مدت ساخت تا بهره برداری را به صورت کامل کاهش خواهد داد.
حال این سوال مطرح می شود که آیا در هیچ کجای شهر رشت در اطراف آرامستان ها بنایی ساخته نشده و به صورت کامل اطراف آرامستان های شهر تا شعاع چند ده کیلومتری متروکه مانده است؟! آیا بلااستفاده ماندن چنین زمینی در مسیر جاده رشت به تهران و عدم راه اندازی یک پروژه بزرگ در آن سودی برای شهر رشت خواهد داشت؟! این بخشی از ده ها سوالی است که اعضای شورای شهر رشت باید به آن پاسخی قابل قبول دهند.
موضوع دیگر آنکه سرمایه گذاری این پروژه بیش از ۲ برابر بودجه سال جاری و همچنین ۲ برابر مجموع بدهی های شهرداری رشت است! آیا اعضای شورای شهر رشت در صورت انصراف سرمایه گذار از اجرای طرح در رشت می توانند پاسخی قانع کننده به رشتوندان دهند؟! آیا پاسخ آنان فقط این خواهد بود که به دلیل نزدیکی چند ده کیلیومتری با یک آرامستان مانع از اجرای این پروژه عظیم شده اند؟!
